تبلیغات
کاردرمانی - كار درمانی در بیماران جسمی، حركتی
کاردرمانی
توسط متخصص کاردرمانی

كار درمانی در بیماران جسمی، حركتی

بیماران و معلولین جسمی حركتی افرادی هستند كه به علل مادرزادی و یا در اثر صدمات و بیماریهای مغز و اعصاب، ارتوپدی و رماتولوژی دچار كاهش دائمی یا موقتی توانائیهای جسمی شده‎اند و قادر به ادامة زندگی به‎طور مستقل نمی‎باشند.

اهداف كاردرمانی در این بیماران: جلوگیری از پیشرفت بیماری و معلولیت و بازگرداندن توانائیهای از دست‎ رفته تا حد امكان جهت بازگشت بیمار به زندگی اجتماعی است.

 

در درمان بیماران با اختلالات جسمی سه رویكرد درمانی وجود دارد تا در نهایت بیمار به حداكثر عملكرد مستقل در زندگی دست یابد:

الف:  Biomechanical approaches

ب:  Sensorimotor approaches

ج: Rehabilitative approaches

 

الف: رویكرد بیومكانیكال: در درمان بیمارانی كه مشكلاتی در زمینة دامنة حركتی (Rom)،قدرت و تحمل فیزیكی داشته اما سیستم عصبی مركزی (CNS) سالمی دارند بكار می‎رود. به‎عنوان مثال در درمان بیماریهای آرتریت روماتوئید ـ آرتروز ـ شكستگی‎ها، ضایعات دست سوختگی ضایعات اعصاب محیطی ـ سندرم گلین‌باره ـ ضایعات نخاعی ـ دستیروفی عضلانی.

 

ب: رویكرد حسی، حركتی: این رویكرد در درمان بیماران با اختلالات حسی ـ حركتی، دركی و شناختی استفاده می‎شود البته درصورتیكه این اختلالات مربوط به مغز باشد. (بیمارانی كه با اختلالات سیستم عصبی مركزیCNS متولد شده‎اند و یا دراثر بیماری و یا ضربه به CNS دچار معلولیت شده‎اند.)

مثال: سكتة مغزی ـ فلج مغزی ـ ضربه مغزی و .

 

ج: واژه «Rehabilitation» : به معنی بازگشت به توانائی‎هاست. بازگشت به حداكثر توانائیهای فیزیكی، ذهنی، اجتماعی، حرفه‎ای و اقتصادی است كه برای فرد امكان دارد. در این‎صورت فرد قادر به كار كردن و زندگی با توانائیهای باقیمانده‎اش می‎شود. بنابراین هدف برنامه درمانی روی توانائیها تأكید دارد تا ناتوانائیها.

 

درمان:

الف: ارزیابی: كاردرمانگر براساس تاریخچه مشاهدات عینی و محدودیت‎های عملكردی كه در بیمار دیده‎می‎شود ارزیابی می‎كند تا هدف و برنامة درمانی تنظیم شود.

ب: آموزش: كاردرمانگر با آموزش در مورد بیماری و پیش آگهی بیماری به بیمار، در مراقبت از خود، درمان علائم بیمار (چه در منزل و چه در محل كار) به كاهش احتمالی عود مجدد علائم و داشتن یك زندگی مستقل كمك می‎كند.

ج: مدالیته‎های درمانی: (روشهای درمانی كه احتیاج به حضور مداوم درمانگر ندارند) شامل موارد زیر می‎باشد:

1ـ پارافین: معالجه با موم گرم برای حرارت دادن بافت تحریك شده، تسكین درد و خشكی مفاصل و افزایش انعطاف‎پذیری مفاصل دست.

2ـ كیسه‎های گرم  (Hot pack): جهت آرام‎سازی عضلات و كاهش درد به وسیله گرم كردن بافت‎های سطحی

3ـ كیسه‎های سرد (cold pack): برای كاهش التهاب، كنترل التهابهای عودكننده و كاهش درد .

4ـ تحریك‎های الكتریكی: ایمپالسهای الكتریكی مطمئن برای تحریك انقباضات عضلانی ـ كاهش آماس ـ كاهش ناحیه سفتی عضلانی و برطرف كردن درد می‎باشد.

 

د: Procedures : (شیوه‎های درمانی كه توجه و پیگیری شخص درمانگر را می‎طلبد) عبارتنداز :

1ـ فعالیت‎های عملكردی: حركات و وظایف مربوط به فعالیتهای روزمرة زندگی در محل كار و خانه به‎منظور افزایش دادن دامنة حركتی، قدرت، تحمل، راحتی  و توانائیهای عملكردی

2ـ تمرین درمانی: تمرینات وضعیتی و تمرینات اندام فوقانی به‎منظور افزایش دامنة حركتی و انعطاف‎پذیری، قدرت و تحمل عضله‎ها ، تمرینات وزنه در منزل با یك برنامه اصولی و منظم.

3ـ بازآموزی عصبی ـ عضلانی: بهبود بخشیدن عملكرد عصبی ـ عضلانی با استفاده از اصول فیزیولوژی عصب و عضله ـ پیشرفت‎ هماهنگی عضله توسط انواع خاص تمرینات و حركات عملكردی

4ـ ماساژ: تكنیكهای ماساژ با دست، برای كشش و تحت‎تأثیر قرار دادن بافت نرم به‎منظور افزایش گردش خون و كاهش درد.

5ـ موبیلیزاسیون (mobilization) بافت نرم و مفاصل: تكنیكهای حركتی و كششی بسیار ویژه برای بافت‎های نرم و مفاصل به‎منظور افزایش طول عضله و دامنة حركتی مفاصل.

6ـ اسپلینت: ساخت اسپلینتهای مختلف برای قرار دادن عضله در حال استراحت و افزایش دامنة حركتی مفصل.

هـ: دیگر سرویسهای كه در كاردرمانی داده می‎شود:

1ـ دادن برنامه‎های هدفمند منطبق با فرهنگ بیمار برای پیشرفت توانائیهای فرد به‎منظور انجام دادن فعالیتهای روزمرة زندگی (A.D.C)

2ـ ارزیابی همه‎جانبه و گسترده از محیط خانه و محل كار و توصیه‎های لازم برای ایجاد تطابق.

3ـ ارزیابی و درمان برای انجام فعالیت‎های كاری.

4ـ توصیه و آموزش در استفاده از تجهیزات تطابقی برای جایگزین كردن توانائیهای از دست‎رفته.

5ـ راهنمایی اعضاء خانواده و همراهان با ارائه روشهای مؤثر و ایمن برای مراقبت فرد.




نوشته شده در تاریخ دوشنبه 23 فروردین 1389 توسط سپیده جعفری صیادی